شريف محمد بن عبدالمعين صادر شده است . سپس عبداللَّه بن ناصر بن فواز بن عون را كه در مكه بود به عنوان وكيل او نصب كرد . اين واقعه در اواخر ربيع الاول سال 1271 بود . « 1 » در اين ميان ، سپاه عبدالمطلب به مكه رسيد و كامل پاشا هم در جده همراه شمارى از سپاهيان ترك و تعدادى عرب به فرماندهى عبداللَّه بن ناصر ، آمادهء مقابلهء با او شد . اين سپاه در بحره لشكرگاه زده ، از آنجا به شُميسى آمد . عبداللَّه بن ناصر به رؤساى قبايل و بزرگان اشراف مكه نامه نوشته از آنان خواست تا به وى بپيوندند و آنان نيز پذيرفتند . عبدالمطلب كه دريافت سپاهيانش در حال متفرّق شدن هستند به طائف برگشته ، مكه را در اختيار عبداللَّه بن ناصر گذاشت كه به تصرّف درآورد . عبدالمطلب قبايل اطراف طائف مانند بنى سعد و غامد و زهران و سفيان « 2 » و ثقيف را گرد آورد و جمعيت زيادى را آماده كرده ، به مكه يورش برد ، اما توفيقى به دست نياورده ، باز به طائف بازگشت و دوباره به جمع آورى سپاه پرداخت ، بار ديگر حمله كرد كه اين بار هم موفق نشد . بنابراين در شعبان 1271 به طائف بازگشت . در هشتم شعبان كشتى بخارى كه شريف محمد بن عبدالمعين را مىآورد ، در جده لنگر انداخت . اين خبر ، جنگجويان ترك را نيرومندتر كرده ، به مناسبت ورود وى جشن و سرور برگزار شده ، مكه آزين بندى شد . چيزى نگذشت كه با آمدن وى به مكه رهبرى سپاهيان را براى حمله به طائف بر عهده گرفت . عبدالمطلب چند روزى در طائف تحصن كرد تا آن كه در رمضان سال 1271 مورد حملهء شديد قرار گرفته ، به اسارت درآمد . وى را به دربار عثمانى فرستادند كه در آنجا مورد عنايت سلطان قرار گرفت و در يكى از قصرهاى سلطنتى اسكان داده شد . بدين ترتيب پس از پنج سال ، امارت دوم وى پايان يافت . « 3 »

--> ( 1 ) . خلاصة الكلام ، ص 317 . ( 2 ) . بنوسفيان ، شاخه‌اى از ثقيف است ( عاتق ) . ( 3 ) . إفادة الأنام ، خطى .